Xalqın Səsini Daşıyan Parlament Yoxsa Səssizlik Zalımı? — Yəhudi Ekspertdən Sərt Mesaj

Parlament xalqın aynası olmalıdır. Əgər o aynada xalq öz dərdini, etirazını, ümidi və haqq səsini görmürsə, o zaman həmin məkan sadəcə protokol salonuna çevrilir. Cəmiyyətin içində qaynayan problemlər, insanların gündəlik həyatında yaşadığı çətinliklər, sosial ədalətsizlik, korrupsiya, məmur özbaşınalığı və hüquq pozuntuları parlament tribunasında səslənmirsə, xalq özünü təmsil olunmamış hesab edir.

“Xalqın sözünü parlamentdə deyə biləcək millət vəkilləri olmalıdır” fikrim təkcə bir fikir deyil, cəmiyyətə ünvanlanan bir reallıqıdır.

Bu gün bir çox insanlar deputatı yalnız seçki vaxtı xatırlayır. Çünki seçkidən sonra xalqla əlaqəsi kəsilən, problemləri görməyən, sosial şəbəkələrdə yalnız təbrik paylaşan və real müzakirələrdən yayınan simalar cəmiyyətin etimadını zəiflədir. Halbuki millət vəkili hökuməti alqışlamaq üçün yox, xalqın problemlərini ən yüksək tribunadan səsləndirmək üçün seçilir.

Parlamentdə xalqın ağrısını danışan səs olmayanda sosial şəbəkələr danışmağa başlayır. İnsanların içində yığılan narazılıq sosial partlayış riskini artırır. Çünki susdurulan cəmiyyət heç vaxt tam sakit olmur. Sadəcə danışmağa yer tapmır.

Dünyanın inkişaf etmiş demokratik ölkələrində deputatlar hökumətlə sərt debatlara girir, nazirləri açıq şəkildə tənqid edir, vətəndaşın haqqını müdafiə edir. Orada parlament canlı siyasi institutdur. Bizdə isə çox zaman əvvəlcədən yazılmış çıxışlar, eyni cümlələr və süni həmrəylik görüntüsü müşahidə olunur. Bu isə parlamentin əsas missiyasını kölgədə qoyur.

Ən təhlükəli məqam isə xalqın parlamentə inamını itirməsidir. İnsan inanmadığı sistemdən uzaqlaşır. Bu uzaqlaşma isə dövlətlə vətəndaş arasında görünməz divarlar yaradır. O divarlar böyüdükcə cəmiyyət parçalanır, sosial etimad azalır.

Bildirdiyim fikir əslində universal həqiqətdir: millətin vəkili millətin özü kimi danışmalıdır. Bahalı kabinetlərin yox, bazarda qiymət artımından əziyyət çəkən insanların dilini bilməlidir. Regionlarda işsizlikdən yorulan gənclərin, kredit yükü altında əzilən ailələrin, təhsil və səhiyyə problemləri ilə mübarizə aparan vətəndaşların səsini parlamentə daşımalıdır.

Əks halda parlament xalqın evi yox, xalqdan uzaq bir bina olaraq qalacaq.

Çünki tarix göstərib: xalqın səsini eşitməyən sistemlər bir gün öz səssizliyinin altında qalır.

Nəsimi Əbilov
Quba, Qırmızı qəsəbə