Uşaq Puluna Qarşı Çıxmaq — Gələcəyin Boğazından Yapışmaqdır - Yəhudi Ekspert

Bir ölkənin gələcəyi neft quyularında deyil, uşaqların gözündə böyüyür. Çünki sabahın müəllimi, həkimi, əsgəri, alimi, jurnalisti bu gün uşaq otağında böyüyən körpələrdir. Amma qəribədir — ən çox “gələcəkdən danışanlar” bəzən ən çox uşağın haqqına qarşı çıxırlar.

Uşaq pulunu istəyən valideynə yuxarıdan aşağı baxmaq, onu “dilənçi psixologiyası” ilə ittiham etmək, əslində cəmiyyətin ən müqəddəs haqqına hücum etməkdir. Uşaq pulu nə atanın cibinə verilən bonusdur, nə də ananın şəxsi gəliri. O vəsait uşağın haqqıdır. Çünki uşaq dövlətin də vətəndaşıdır. Dövlət yalnız vergi yığan mexanizm deyil, həm də sosial məsuliyyət daşıyan sistemdir.

Ən ağrılı məqam isə budur: bəzi insanlar uşağın haqqını müdafiə etmək əvəzinə, məmura xoş görünmək yarışına girirlər. Sanki ölkədə ən böyük qəhrəmanlıq uşağın süd puluna qarşı çıxmaqdır. Bəziləri televiziyalarda, sosial şəbəkələrdə elə danışırlar ki, guya uşağa veriləcək yardım dövlətin süqutuna səbəb olacaq. Amma milyonlarla israf, mənasız layihələr, boş tədbirlər, şişirdilmiş tenderlər onları qətiyyən narahat etmir.

Uşaq puluna qarşı çıxanların arqumentləri də illərdir dəyişmir: “Hamıya versək büdcə çatmaz.” “İnsanlar işləməz.” “Əhali artar.”

Sanki uşaq dünyaya gətirmək bu qədər asan, onu böyütmək isə bu qədər ucuzdur. Bir marketə girən hər valideyn bilir ki, körpənin bir aylıq ehtiyacı bəzən orta maaşı belə udur. Bez, süd, dərman, geyim, bağça, məktəb — bunlar statistika deyil, ailələrin hər gün yaşadığı reallıqdır.

Ən təhlükəlisi isə sosial ədalətin vicdansız şəkildə “tənbəllik” kimi təqdim edilməsidir. Uşaq pulu istəyən insanı zəhmətdən qaçan kimi göstərmək həm mənəvi, həm də ictimai manipulyasiyadır. Çünki milyonlarla valideyn həm işləyir, həm vergi verir, həm də uşağını ayaqda saxlamaq üçün gecəsini gündüzünə qatır.

Bəzi məmursevər “ekspertlər” isə xalqın yox, kabinetlərin dilində danışırlar. Onlar üçün əsas məsələ uşağın rifahı deyil, yuxarıların razılığıdır. Bu insanlar hər sosial tələbi təhlükə kimi təqdim edir, amma xalqın səbrinin necə təhlükəli həddə çatdığını görmək istəmirlər. Çünki onların problemi xalqın kasıblığı deyil — xalqın danışmağa başlamasıdır.

Halbuki inkişaf etmiş ölkələrdə uşağa dəstək milli təhlükəsizlik məsələsi hesab olunur. Çünki dövlət anlayır: uşağa qoyulan investisiya gələcəyə qoyulan sərmayədir. Uşağa verilən dəstək xərc deyil, sabahın sabitliyidir.

Bir cəmiyyətin vicdanını ölçmək istəyirsinizsə, onun uşaqlara münasibətinə baxın. Əgər bir ölkədə uşağın haqqını tələb edən valideyn susdurulur, məsxərəyə qoyulur və ya “nankor” elan edilirsə, orada problem iqtisadiyyatdan daha dərindir — problem vicdandadır.

Uşaq puluna qarşı çıxmaq bəzən sadəcə iqtisadi mövqe deyil. Bu, gələcəyin boğazından yapışmaqdır. Çünki uşağın haqqını qorumaq yalnız valideynin yox, bütöv cəmiyyətin borcudur.

Nəsimi Əbilov

Azərbaycan